Kel Şarkıcı


Yazan: Eugene Ionesco

 

Yöneten: Kerem Kurdoğlu

 

Yapım Danışmanı: Naz Erayda

 

Dekor ve Kostüm Tasarımı: Maya Kurdoğlu

 

Afiş Tasarımı: Bülent Erkmen

 

Hareket Tasarımı: Zeynep Günsür

 

Işık Tasarımı: Levent Soy

 

Müzik ve Ses Tasarımı: Çağdaş Yarman

 

Dramaturji: Şevki Evrendilek

 

Yönetmen Yardımcıları: Buse Soysal, Elifnaz Girgin

 

Dış Ses: Tilbe Saran

 

Oynayanlar: Aslıhan Eraltan, Aydın Soysal, Aygen Tezcan, Aykut Altın, Hasan Uzma, Özden Dilek Karakışla

 

70' tek perde

 

SAÇMANIN TİYATROSU

 

Yirminci yüzyılın en popüler ve öncü sanat hareketi absürt tiyatro olmuştur. Dadaistlerin ve sürrealistlerin geleneğini de devralan absürt tiyatroda Albert Camus ve Jean-Paul Sartre’ın varoluşçu teorilerinin izlerini de görebiliriz. Absürt tiyatro bütün kalıplara, alışılmış düzene karşı çıkar, mantık sınırlarını tanımaz, olaylar arasında bağ kurmaz, kahramanları genelde silik kişiliklerdir ve belli bir olay dizisi yoktur. Durumların saçmalığı kadar dilin kendisini yok etmesi de çarpıcıdır, anlamdan yoksun bir varoluş gösterilir ve içinde insanlığın kaybolduğu mantıksız bir dünya sahnededir.

 

KEL ŞARKICI

 

Kel Şarkıcı oyunu absürt tiyatronun en önemli yazarı Eugène Ionesco tarafından 1950’de yazılıp 1957’de tekrar ele alınmış, bu tarihten günümüze kadar dünyanın her yerinde her dönemde oynanmıştır. Oyun II. Dünya Savaşını izleyen yıllarda yeni arayışların içinden çıkan Anti Tiyatro’nun, yani geleneksel tiyatronun hiçbir unsurunu barındırmayan tiyatronun ilk örneğidir. Bu daha oyunun başlığıyla ortaya çıkar, başlık geleneksel tiyatronun aksine oyunla ilgili hiçbir bilgi vermez, oyunun içeriğiyle herhangi bir bağlantısı yoktur. Oyunun sonuna kadar hiçbir bağlamı olmadan, sadece bir yerde, bir kez geçer. Oyunda art arda gelen sahneler, bu sahnelerdeki boş konuşmalar, zaman kavramının olmayışı ne bir başlangıcı gösterir, ne de oyunu bir sonuca götürür. Konuşmalar klişe bir yabancı dil dersinde olduğu gibi tekrarlar üzerine kuruludur. Karakterler tek düzedir, seyircinin üzerinde hiçbir etki bırakmazlar.

 

ARTNİYET

Bugünkü Boğaziçi Üniversitesi çatısı altında 1870’lerden itibaren (o zamanlar Robert College Players adıyla) tiyatro yapıldığına dair kaynaklar bulunuyor. Bir konservatuvar olmamasına rağmen bu üniversitede tiyatro, her dönem çok verimli oldu ve önemli sanatçılar yetiştirdi. 1980’ler, 12 Eylül rejiminin tüm baskılarına rağmen Boğaziçi Üniversitesi Oyuncuları (BÜO) için oldukça başarılı yıllardı. Senede iki üç oyun çıkar, İzmir’e, Ankara’ya turneler yapılırdı. Hatta bugün halen sürmekte olan Istanbul Amatör Tiyatro Günleri adlı tiyatro şenliği, o dönemde, 1985 yılında BÜO tarafından başlatıldı. ArtNiyet 1980’li yıllarda BÜO’da tiyatro yapmış “gençlerin” yeniden bir araya gelip, Kel Şarkıcı’dan başlayarak tiyatronun modern klasiklerini oynamayı amaçlayan bir topluluk.

 

BASINDA ÇIKANLAR

 

01.02.2020 - Ragıp Ertuğrul - mimesis-dergi.org

 

01.02.2020 - Bahar Çuhadar - hurriyet.com.tr 

 

20.01.2020 - Emrah Kolukısa - Kentin Nabzı

 

24.12.2019 - Pınar Erol - tiyatrodergisi.com.tr

 

20.12.2019 - Seçkin Selvi - milliyetsanat.com